Równouprawnienie, zrównanie kobiet z mężczyznami pod względem społecznym, politycznym i obyczajowym. Hasło to zrodziło się na fali XIX-wiecznego demokratyzmu, idei równości i wolności wszystkich ludzi.
Dominująca wówczas w Europie kultura mieszczańska preferowała tradycjonalistyczny model kobiety-matki, gospodyni i strażniczki ogniska domowego, zajmującej się pielęgnowaniem zasad religijnych i moralnych. Model ten propagowany był w okresie pozytywizmu przez "starą prasę". Pozytywiści zaś, zainspirowani m. in. głośnym dziełem małżeństwa Millów "Poddaństwo kobiet" (1869), stali się zwolennikami i propagatorami ruchu emancypacyjnego.
"Prawa kobiet" w XIX wieku - wg Kodeksu Napoleona (przyjętego w 1808 roku przez Księstwo Warszawskie, obowiązującego w Królestwie Polskim):
- kobieta bez upoważnienia męża nie może wytaczać spraw, bronić się w sądzie, kształcić się, korzystać z paszportu,
- kobieta nie może zarządzać swoim majątkiem (robi to jej mąż),
- kobieta nie może mieszkać odzielnie,
- kobieta może wziąć rozwód tylko i wyłącznie, jeśli jej mąż sprowadzi kochankę do domu; po rozwodzie dzieci zostają z ojcem.
Prawa kobiet w XIX wieku - prezentacja tutaj >> W Polsce >> Prababki i babki
powrót do strony głównej